Dag 8 - Heuvels en bíjna bij de Noorse grens

Met de Noordkaap steeds dichterbij begon ook de achtste etappe vol goede moed. De eerste 100 kilometer verliepen eigenlijk verrassend soepel. Hoewel er opnieuw geen fietspaden waren, was het verkeer gelukkig rustig. Alleen rondom de grotere plaatsen werd het wat drukker, maar over het algemeen konden Wouter en Ruben lekker hun eigen tempo rijden.

Na ongeveer 50 kilometer was het tijd voor een welverdiende pauze. Vandaag geen snelle lunch langs de weg, maar een iets luxere tussenstop op een prachtige plek, waar genoten werd van heerlijke pancakes. Een klein verwenmoment dat de energie weer aanvulde voor de rest van de dag.

Na ongeveer 100 kilometer sloegen ze af richting de Noorse grens. Vanaf dat moment veranderde niet alleen de uitdaging, maar ook het landschap. De dichte bossen maakten langzaam plaats voor een veel opener omgeving, met lagere bomen en uitgestrekte vergezichten. Tegelijkertijd begonnen ook de hoogtemeters. De volgende 60 kilometer stonden in het teken van eindeloze heuvels. De ene beklimming was nog niet voorbij of de volgende diende zich alweer aan. Sommige klimmen waren lang en steil en vroegen het uiterste van de benen.

Voor Ruben zat het er na 110 kilometer op. Wouter moest daarna alleen verder en kreeg nog eens 65 kilometer met de pittige heuvels voor zijn kiezen. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal was dat een enorme uitdaging. Des te knapper dat hij bleef doorzetten en de etappe volledig wist af te maken.

Tijdens zijn laatste kilometers had Wouter nog een bijzondere ontmoeting. Een andere fietser uit Litouwen, die vanuit de tegenovergestelde richting kwam, stopte spontaan om een praatje te maken. Ondanks dat ze elkaar nog nooit hadden ontmoet, ontstond er direct een leuk gesprek over hun routes, de uitdagingen onderweg en de bijzondere ervaring van fietsen in het hoge noorden. Na elkaar veel succes te hebben gewenst, vervolgden ze allebei hun eigen weg. Juist zulke onverwachte ontmoetingen maken deze reis extra bijzonder.

Ook vandaag waren de rendieren weer volop aanwezig. Tijdens de eerste kilometers was het goed opletten en regelmatig afremmen, omdat er opnieuw veel dieren langs én op de weg liepen. Later op de dag werden het er wat minder, al bleef er af en toe nog een rendier opduiken. In Inari zorgden een paar eigenwijze rendieren zelfs voor een bijzonder tafereel. Midden tussen de toeristen bleven ze rustig op straat staan en leken ze zich niets aan te trekken van alle mensen om hen heen. Voor niemand gingen ze aan de kant.

Het weer werkte vandaag gelukkig aardig mee. De zon liet zich regelmatig zien, afgewisseld met wat bewolking. Pas later op de dag viel er nog een enkele bui, waardoor de jongens het grootste deel van de etappe onder prima omstandigheden konden afleggen.

Vanavond overnachten we op een camping op slechts één kilometer van de Noorse grens. Dat betekent dat morgenochtend direct de grens naar Noorwegen wordt overgestoken – opnieuw een bijzonder moment tijdens deze reis.

Met opnieuw een zware, maar prachtige etappe achter de rug, komt de Noordkaap steeds dichterbij. De achterstand die in de eerste dagen ontstond, bleek uiteindelijk niet meer in te halen. De vele hoogtemeters van de afgelopen etappes en de schaarse overnachtingsplekken waar ze van afhankelijk zijn, maakten duidelijk dat het oorspronkelijke schema van negen dagen net niet haalbaar was. Daarom hebben Wouter en Ruben besloten de tocht in tien dagen af te leggen in plaats van negen. Een verstandige keuze, zodat ze de uitdaging op een veilige en verantwoorde manier kunnen voltooien. Als alles volgens planning verloopt, hopen ze dinsdag de Noordkaap te bereiken – een moment waar ze na ruim 1.300 kilometer fietsen ontzettend naar uitkijken. 🚴🇫🇮🇳🇴🦌